Campaign Handout - Informatie in dit document moet niet als canon gezien worden

Kinders, kinders, kinders,

Laat ome Bobbert jullie een verhaaltje vertellen.

Dit verhaal vindt zich plaats in een keizerrijk van mensen, Drommelen . Dit land heeft de afgelopen 23 jaar vrede gekend, nadat het in conflict kwam met de noorderburen, het mensenrijk van Stondon. Deze ‘Laatste grote oorlog’, zoals hij vaak genoemd wordt, had zeven jaar gewoed. Aanvankelijk begon het als een geschil over grensgebieden. Nadat deze geschillen enige tijd geduurd hadden en er al honderden mensenlevens over waren verspild, kwamen koning Edmund van Stondon en Keizer Ronald III van Drommelen overeen dat er nodig iets gedaan moest worden aan al dat geweld. Aldus werd er een bijeenkomst belegd in het neutrale gebied van Voilas, en werd keizer Ronald VII samen met zijn familie en gevolg op verraderlijke wijze omgebracht. Spoedig daarna vielen de legers van koning Edmund II samen met de legers van Voilas Drommelen binnen. Het land was in chaos door de dood van zoveel belangrijke mensen, en de legers van koning Edmund II wonnen al snel terrein. Daarom werd er al snel door de resterende adellijke families besloten om een nieuwe keizer op de troon te zetten om het moraal op te krikken. Dit werd Gustaf von Stauben , zwager van de vorige keizer, hoofd van een ietwat onbenullig nobel huis. Niemand kon zich echt vinden in het benoemen van die beer van een vent met dat rare accent, maar men had geen andere
keus.

Geheel tegen alle verwachtingen in bleek Keizer Gustaf I een begenadigd leider. Al snel wist hij de resterende adel bijeen te brengen, het moraal bij volk en adel terug te krijgen met klassieke, geëngageerde toespraken, en een tegenoffensief in te zetten. Het duurde zes jaar voordat de troepen van Stondon teruggedreven werden naar de grensgebieden, en de vrede getekend werd in Staubensplatz. Hiermee kwam er een einde aan een 20 jarig lange periode van twist. Zo was er eerst de oorlog met het dwergenrijk Karak-a-Karn, talloze invasies van Orc legers, de korte oorlog met het mensenrijk Voilas, het mislukte experiment van Eusebius de Aartstovenaar wat resulteerde in een direct portaal naar de negen hellen waardoor allerlei duivels het land binnenvielen, en met als hoogtepunt de zeven jarige ‘Laatste grote oorlog’ tegen zowel Stondon als Voilas.

De mensen hebben het dus 23 jaar goed gehad. Keizer Gustaf I bleek ook in vredestijd een begenadigd leider. Hij staat bekend als een hartelijk en zeer benaderbaar man, met een groot gevoel van liefde voor zijn volk, bier, en varkensvlees. Dikwijls kan hij door de straten van Immergrauw lopend gezien worden met aan de hand zijn geliefde Staubse herder Bessy, op weg naar de Grauwe Bossen om arme wezens te ontdoen van hun gewei. Om de vrede nu eens echt te bewaken voerde hij een aantal militaire hervormingen door die het land voorzagen van een permanent leger wat alleen aan hem antwoordt. Hij verhuisde met zijn familie van Staubensplatz naar de traditionele hoofdstad van het land, Immergrauw. Centraal gelegen in de omvangrijke gebieden van Drommelen, heeft hij door het nieuwe Keizerlijke leger efficiënt met elk geschil tussen de hoge adel en de koningen in zijn land af kunnen rekenen. Belangrijke adellijke lieden krijgen in vredestijd nu eenmaal vaak ruzie.

Ook de broer van de koning, Hertog Rudolf von Stauben, bijgenaamd de Rechtvaardige, heeft een belangrijke rol gehad in het scheppen van de vredige omstandigheden. Na de ‘Laatste grote oorlog’ werd hij voor zijn vele heldendaden beloond met de stad ’s Gravenpoort, wat onder zijn regering van weinig meer dan een modderpoel is opgegroeid tot de parel aan de Baai van Graaf Ronald IV. Hij ontwikkelde een aangename sfeer in een stad die uitgegroeid is tot de belangrijkste handelsplaats in de regio. Alle bekende koninkrijken, zelfs de dwergenrijken, sturen hun boten naar deze stad om hun handen te leggen op de meest prachtige waren.

Onder deze omstandigheden is het volk de afgelopen 23 jaar vet en lui geworden. De rijkdom is voor iedereen sterk toegenomen, honger is vrijwel uitgeroeid. Mensen hebben echter nooit genoeg, en overal worden plannetjes gemaakt om een grotere hap uit de cake te nemen..

Gebieden van Drommelen.

Drommelen wordt vaak een gezwel genoemd wat aan de onderkant van de bekende wereld vastgeplakt zit. In het noordwesten wordt het begrenst door het rijk Voilas, in het noordoosten door Stondon. In het zuiden en het westen grenst Drommelen aan de Grote Oceaan. In deze oceaan liggen verschillende eilandgroepen met hun eigen volkeren, die het liefst met rust gelaten worden. Het Zuidoosten van het land gaat langzaam over in uitgestrekte vlaktes, bevolkt door stammen Orcs. Iets noordelijker daarvan vindt men de bergen van Karak-a-Karn. Deze grenzen aan de landen van de feevolkeren, elven en dergelijke. Dit zijn de directe buren van Drommelen, men weet dat er achter deze landen nog meer landen liggen maar daar krijgt men doorgaans niet zo veel mee te maken, behalve in de havens van ’s Gravenpoort natuurlijk.

Verder is er niet bekend wat er voorbij de oceanen ligt. Er is alleen bekend dat ver in het zuiden, voorbij de oceaan, het land van Shuxulu ligt. Eens in de paar jaar vertrekt er een expeditie, geleid door een stomkop, uit ’s Gravenpoort naar Shuxulu. Dit trekt altijd veel bekijks en steevast worden de schepen door de halve stad uitgezwaaid, terwijl men heimelijk lacht om de stommiteit van de ontdekkingsreiziger. Vrijwel nooit komen ze terug, diegene die terug komen zijn altijd krankzinnig. Wat er bekend is van Shuxulu? Think Kuifje-negers, think Joseph Conrad’s Heart of Darkness.

Er zijn verschillende koningen in Drommelen, die elk hun eigen lagere leenmannen hebben. Deze koningen hebben allemaal trouw gezworen aan Keizer Gustaf I. Er zijn enkele grote steden in Drommelen naast Immergrauw en ’s Gravenpoort, de meeste zijn in de handen van de koningen. Verder bestaat het land uit dorpjes.

Over het geheel regent het veel te veel in Drommelen, en bestaat het land voornamelijk uit bossen en heidevlaktes. Naar het noorden wordt het bergachtiger, naar het oosten komen er steppes.
Demografie.

Drommelen is jong. De 20 jaren conflict voor de huidige vrede hebben veel doden opgeleverd. Dientengevolge heeft er na het begin van de huidige vrede een babyboom plaatsgevonden. Onder de ‘Groentjes’, de kinderen geboren na de oorlog, is de verhouding tussen man en vrouw nagenoeg gelijk. Onder de ouderen hebben de vrouwen nadrukkelijk de overhand, omdat er in het verleden zo ontzettend veel mannen zijn afgeslacht.

Het volk bestaat voornamelijk uit mensen, maar de meeste rassen hebben enclaves binnen Drommelen. De tolerantie is hoog. In de handelshavens kan men ook rassen tegenkomen die normaal wantrouwt worden, zoals orcs en goblins.

Het grootste gedeelte van het volk woont in simpele dorpjes. Jan met de pet kan grofweg in twee groepen onderverdeeld worden: of men is een boer, of men is een ambachtsman. Drommelen is vrijwel geheel zelfvoorzienend in zijn voedselproductie, slechts enkele kruiden en exotische waren worden geïmporteerd. De ambachtsmannen zijn er gekomen nadat Rudolf de Rechtvaardige de export stimuleerde. Drommelse gereedschappen en gebruiksproducten, zoals textiel, wapens of houten meubels, staan bekend als de beste in de regio. Hier word veel geld mee verdiend in het buitenland, en daarvandaan worden allerlei luxe-artikelen geïmporteerd, waaronder bijvoorbeeld tabak en juwelen.

Flora en Fauna

De meeste gebieden van het land zijn vrij rustig. De kans dat je door een Gruwelbeer verslonden wordt in een van de talrijke bossen is relatief klein, zolang je uit de diepste, meest ondoordringbare wouden blijft. De regel is dat hoe verder je naar het oosten gaat, hoe gevaarlijk zowel Flora als Fauna worden. Aleandlues Safari’s maakt hier bijvoorbeeld dankbaar gebruik van.

Religie
Standaard PHB scheisse. Random Gods kunnen en zullen toegevoegd worden over verloop van tijd.
Een tweetal goden om dingen wat spannender te maken zal ik bij deze onmiddellijk introduceren:

De Ene Ware God
Think Jehova, je weet wel, die gast uit alle Abrahamse geloven. Een eigenaardigheid van het huis Stauben is dat ze in deze god geloven, een geloof wat uit een ver land komt. Sinds Gustaf I aan de macht is schieten tempels voor deze god als paddestoelen uit de grond. De meeste mensen tolereren zijn aanwezigheid omdat de Keizer zo gesteld is op deze god, maar bij het volk staat hij vooral bekend als ‘die ouwe zeikzak’. Wordt afgebeeld met een grote witte baard, predikt vooral over liefde, betuttelt zijn volgelingen, en is te oud en tam om uberhaupt ooit een lekker potje gevochten te hebben met de andere goden. Zijn volgelingen twijfelen aan het bestaan van die goden, en zijn van mening dat De Ene Ware God voor alles op de wereld gezorgd heeft. Worden dikwijls als saaie, belerende mensen beschouwd.

Penthesilea
De Godin van vrouwen, seks, liefde, oorlog en vruchtbaarheid. Een wrede minnares, en een Amazone die haar mannetje staat tussen de overwegend mannelijke goden. Van haar wordt gezegd dat ze het conflict tussen Heironeous en Hextor veroorzaakt heeft door beiden te verslaan in het tweegevecht, waarna beiden verliefd op haar werden. Moradin vergat zijn familieplicht door haar charmes. Van Vecna wordt beweerd dat ze een derde artefact bezit, zijn kloten. Zelfs Bahamut is niet gevoelloos voor haar charmes, en komt graag bij haar op de koffie.
Ze wordt voornamelijk vereerd door vrijgevochten vrouwen, of door vrouwen die zuchten onder het juk van mannelijke oppressie. Vrouwelijke avonturiers en hoeren, voornamelijk dus.
Saillant detail: Priesters van deze godin, die voornamelijk priesteressen zijn natuurlijk, beoefenen tempelprostitutie. Haar symbool is de 8-puntige ster. Haar wapen is de zeis.

Magie
Same same, standaard als alles. Belangrijk om te weten is wel dat elk voorwerp, hoe simpel ook, krachten kan krijgen als het vaak genoeg gebruikt wordt door grootse mensen. Een barkruk die ooit door Gustav I is gebruikt in een kroeggevecht, kan zomaar een flaming barkruk +1 zijn geworden..

’s Gravenpoort, parel aan de Grote Oceaan.

Na jullie overwinning op de Orc krijgsheer Koblakon een maand of 6 geleden, waarbij jullie veel glorie, eer, reputatie en vooral veel cash wonnen, werden jullie jonge, trotse arrogante personen als vanzelf naar ’s Gravenpoort getrokken, om even goed te nemen van jullie overwinning. Zes maanden later zijn jullie daar nog, en nog lang niet uitgekeken op de heerlijke stad die ’s Gravenpoort is.

Er zijn verschillende factoren die van deze stad de ultieme vakantieplek maken.
Zo is er het zachte klimaat, en de ligging aan de Baai van Ronald IV (bijgenaamd de Dikke, jullie kunnen je wel voorstellen hoe die Baai doorgaans genoemd wordt bij Jan met de pet.) De zomers zijn er niet te heet, de winters niet te koud, en kleurrijke velden bloemen groeien in en om de stad.

Toen Rudolf de Rechtvaardige 23 jaar geleden neerstreek in deze stad, is hij begonnen met het verrichten van uitgebreide bouwwerkzaamheden. De stadsmuur werd hersteld, evenals de citadel in het midden van de stad, en de haven evenals een handelsvloot werden opnieuw opgebouwd. Door slim zaken te doen met de welgestelde edellieden uit het land en gedeeltes van de vloot aan ze te pachten, en door het aangaan van diplomatieke relaties met alle buurlanden, wist hij de import en export van waren vele malen te vermenigvuldigen.

Al snel groeide de stad uit tot een grote handelsstad. Edellieden uit heel Drommelen, aangetrokken door de zakelijke mogelijkheden en het zachte klimaat, bouwden hun zomerhuizen op de westelijke oever van de Baai. Allerlei gespuis van over de hele wereld kwamen naar ’s Gravenpoort voor werk, en vestigden zich in het oosten van de stad, om de havens heen. De stad groeide gestaag en al snel werd het een wetteloze bedoeling: dronken matrozen en havenwerkers raakten vaak met elkaar op de vuist, en moord en diefstal was aan de orde van de dag. Even snel als de parel op kwam, leek hij te verzakken in een modderpoel van verderf.

Rudolf de Rechtvaardige kon het niet aanzien en begon zich intens te bemoeien met de rechtspraak en het handhaven van de wetten in de stad. Hij benoemde zichzelf tot enige rechter, en alle strafzaken in de stad werden vanaf dat moment op hem voorgelegd. In zijn rechtspraak bleek hij zeer streng, doch rechtvaardig te zijn. Moord werd gestraft met onthoofding, diefstal met het afhakken van de handen, en overspel met het verwijderen van het geslacht, maar iedereen was het er mee eens dat diegenen die gestraft werden, ook daadwerkelijk schuldig was.

Helaas bleek het publiekelijk executeren van misdadigers anderen niet te weerhouden van het plegen van misdaad. Op een dag had hij echter een openbaring, en besefte dat heel veel misdaden, veroorzaakt werden door een overdosis testosteron. Nou ja, dat kende hij niet, te veel mannen op en bij elkaar, laat ik het zo zeggen. Driekwart van de bevolking was namelijk ondertussen man, naar ’s Gravenpoort gekomen voor werk en geld. Dus nam hij de drastische maatregel om prostitutie te legaliseren, een unicum in het hele land. Gustaf I was furieus, maar Rudolf bleef stug volhouden. Met de hogepriesteres van de lokale tempel aan Penthesilea werkte hij een ingenieus systeem uit, waarbij alle prostituees regelmatig gecontroleerd werden op ziektes, zwangerschap en dergelijke, en waarbij dit met behulp van magie verholpen werd. Door de legalisatie kon hij de prostitutie betaalbaar voor iedereen, vrouwvriendelijk, en goed gecontroleerd maken. Al snel kwamen vrouwen uit het hele land naar ’s Gravenpoort. De mannen werden mak als lammetjes door deze verwennerij, en de orde keerde terug in de stad. Rudolf stelde een cirkel van trouwe mensen op om de stad te runnen, en bleef zichzelf bezig houden met zijn pas gevonden hobby, de rechtsspraak. Zijn cirkel van adviseurs stelde hij aan om de omstandigheden in de stad verder te verbeteren, en om de stad verder te verfraaien. Onder hun toedoen werd de stad werkelijk een parel, en al snel was er genoeg orde en pracht dat ook de adellijke dames vanuit het hele land in de zomer op vakantie gaan in de stad. Lekkere herbergen en kroegjes werden geopend, evenals parken, en sinds de laatste 10 jaar is ’s Gravenpoort een rustige, gezellige, en vooral ook hedonistische stad. Het volk werkt hard en geniet in zijn vrije tijd, de adel werkt een stuk minder hard en geniet vooral. Jonge zonen en dochters van nobel huizen die aan elkaar uitgehuwelijkt worden, worden in de zomer door hun ouwelui naar deze stad gestuurd. De romantische achtergrond die deze stad biedt en de lange avondwandelingen die men kan maken over de stranden, heeft al vele geslaagde huwelijken opgeleverd.

Dramatis personae

Hertog Rudolf von Stauben
Een hele serieuze, strenge man. Een jaar of 45, niet te lang, niet te dik, grote bruine baard, harde ogen, houdt hij zich met geen enkele ondeugd bezig. Het enige waar hij plezier uit haalt is de rechtsspraak. Ook nu de stad rustig is zit hij elke zaak voor, en waar het kan deelt hij hoogstpersoonlijk het vonnis uit met zijn Gnijpend zwaard ‘Wauwelwok’. Regelmatig verliezen mensen hoofden of handen, desalniettemin is Rudolf ontzettend populair onder het volk. Hij heeft ’s Gravenpoort namelijk uit het drek omhooggetrokken, en als iemand een lichaamsdeel verliest, verdiende diegene het gewoon.

Het is een publiek geheim dat zijn vrouw, aan wie hij absoluut trouw is, haar vingers in haar pap heeft in een hoop smerige zaakjes. Onder het volk staat ze dan ook bekend als ‘de heks van Stauben’. Hij noemt haar zijn duifje.

Locaties
Het midden van de stad wordt gedomineerd door de Citadel, Rudolf’s crib. Dagelijks op de stadsplein voor de citadel beoefent Rudolf zijn rechtsspraak. Ten zuiden grenst de stad aan de oceaan.

Ten westen van de citadel ligt de gegoede buurt, ten oosten de slechte buurt. In de gegoede buurt zijn veel grachtenhuizen van adellijke families te vinden, evenals de beste uitgaansgelegenheden, herbergen, en de betere bordeels. In het oosten leeft het gewone volk, in de wijk tegen het zuidoosten aan ligt de haven. Ten noorden is het marktkwartier te vinden, waar ook allerlei gildes te vinden zijn. Zo is daar het moordenaarsgilde te vinden, wat nauw samenwerkt met Rudolf, evenals Aleandlues Safari’s, een bedrijf gesticht door een elf, die mensen mee neemt naar het oosten om te jagen op wat men ook maar wil. Orcs zijn een geliefd doelwit. Alles wat men zich maar kan wensen is wel ergens te verkrijgen in de stad. Voor magische voorwerpen kan men het beste bij Grootmoedertje Verdriet zijn, die een winkel / annex thee huis uitbaat. Uw magische voorwerpen klaar terwijl u wacht. Een gebouw wat het uitzicht vanuit de gehele stad beïnvloedt is de verlaten arena. Rudolf heeft gladiatorengevechten verboden om wat rust terug te krijgen in de stad. Toch is er vaak ’s nachts nog veel bedrijvigheid rond deze arena. Buiten de stadsmuren, iets zuidelijker, wonen de vissers. Dit zijn de echte arme verschoppelingen.

Jullie, Eva, Gwendolin, en eerder ook nog Bammy de dwerg, verblijven al 6 maanden in herberg “Den Gulden Draeck” in de gegoede buurt. Waard Tinus loopt weg met jullie en doet wat jullie maar willen, evenals zijn 18 jarige zoon Rikkert. Zijn vrouw Truus beziet jullie met achterdocht. Om de hoek zijn de bordelen en de kroegen en is er altijd feest, en ah, wat een prachtige 6 maanden van puur genieten is het nu toch al! Het leven is goed in de Parel aan de Oceaan!

Campaign Handout - Informatie in dit document moet niet als canon gezien worden

Drommelse Tijden dreft