Hertog Rudolf

Hertog Rudolf von Stauben, Heer van ’s Gravenpoort, de jachthond van Stauben, breker van Stondons trots, de Rechtvaardige.

Description:

Een man van halverwege de 50, ongeveer 1 meter 80 lang, en tenger gebouwd. Één van de weinige Staubens zonder lichtblond haar, Rudolf heeft bruin haar. Kijkt doorgaans zeer streng en lacht erg weinig.

Bio:

Hertog Rudolf von Stauben is één van de grootste helden van de laatste grote oorlog.

Opgegroeid in Staubensplatz als de oudste zoon van Hertog Siegfried von Stauben. Tijdens zijn jeugd werd hij klaargestoomd om zijn vader op te volgens als hoofd van zijn familie. Op jonge leeftijd werd hij naar het hof in Immergrauw gestuurd, om ervaring te krijgen met de adellijke etiquette en het politieke spel. In die hoedanigheid vergezelde hij Keizer Ronald III naar het noodlottige overleg met Stondon in Voilas over het grensgeschil.

Keizer Ronald III en zijn gevolg werden op laffe wijze overvallen en vermoord. Rudolf overleefde het ternauwernood en werd in de cel gegooid. Omdat men in Drommelen geloofde dat Rudolf dood was, werd de kroon op het hoofd van zijn jongere, roekeloze broer Gustaf Maximillian geplaatst. Zodra dit nieuws Rudolf in zijn cel bereikte, besloot hij om te ontsnappen om zijn broertje te steunen in diens oorlog. Hij vreesde namelijk dat Gustaf’s roekeloosheid hem binnen een maand tussen 6 plankjes zou stoppen. Rudolf wist zijn bewakers te overmeesteren, bevrijdde zijn medegevangenen, doodde de garnizoenscommandant en stal diens Gnijpend zwaard, ‘Jaseroque’. Rudolf gaf het zwaard een nieuwe, Drommelse naam, ‘Wauwelwok’.

Al snel sloot Rudolf zich aan bij zijn jongere broer. Hij accepteerde dat Gustaf keizer was, en was in feite blij. Rudolf ambieerde de kroon niet. In de jaren die volgde bleek Rudolf een groot krijger te zijn. Zijn bijnaam ‘Jachthond van Stauben’ werd hem gegeven doordat hij steevast gedurfde, geconcentreerde overvallen verrichte, waarbij hij vijandelijke commandanten uitschakelde. De mensen noemde hem ‘Breker van Stondons trots’ nadat hij met slechts een handjevol mannen een aanval van Stondons elite eenheid, de Zwarte Geiten, op de Basalten Poort van Immergrauw wist te weerstaan. Hierbij doodde hij hun leider, de befaamde ridder William de Zwarte.

Als beloning voor zijn heldendaden werd Rudolf na de oorlog Hertog van ‘s Gravenpoort gemaakt. ’s Gravenpoort was al decennialang verwaarloosd, maar Rudolf wist de stad op te trekken tot schitterende ’Parel aan de Grote Oceaan’, door middel van het stimuleren van de handel. Om van ’s Gravenpoort een prettige, veilige plaats te maken, besloot Rudolf zich verschillende jaren geleden alleen nog maar met de rechtspraak bezig te houden. Het dagelijkse bestuur laat hij over aan zijn cirkel van adviseurs, waaronder zijn vrouw Eucalypta, die hij zijn duifje noemt, en Viktor Guntherstein, zijn trouwste strijdmakker uit de laatste oorlog.

Hertog Rudolf

Drommelse Tijden dreft