Drommelse Tijden

Sessie 01 - Wakker worden met een kater

Vlees & bloed, zwaarden & magie - door Joris

In een waas van alcohol, seks, drugs, en vele andere excessen die zich hebben afgespeeld in de bruidssuite van de herberg ‘Den Gulden Draeck’, beginnen twee bloedmooie meisjes wakker te worden. Ze zijn omringd door kledingstukken, lege flessen en hebben beide een naakte man tegen hun aan liggen. Het ooit zo schone beddengoed zit vol met wijnvlekken en de kamer ligt vol met nog meer naakte en half naakte slapende mannen. De afgelopen maanden zijn een grote wirwar van al hetgeen dat de geesten van twee jonge meisjes met al het geld van de wereld, een geweten van nul en een hedonistisch doel, konden bedenken. Links op het bed, omringd door een jonge slanke knaap van ongeveer 17 en een goed gespierde flink behaarde man van 35 ligt Eva, een prachtige dame met ravenzwart haar, een prachtige witte huid, groene ogen en een lichaam en uitstraling die alle hoofden doen keren als ze in het publiek verschijnt. Naast Eva ligt de net zo mooie Gwendolin. Een meisje die natuur uitstraalt, met haar zachte moshuidje waar nog een paar zweetdruppeltjes van de wilde avond van te voren als parels op rusten. Een ongeduldige zonnestraal valt recht op Eva’s oog en haar alcohol gevulde geest dwaalt af naar maanden ervoor, of tenminste, het voelt als maanden ervoor want alle besef van tijd zijn de twee dames al lang kwijt geraakt in hun hedonistische ravage. Om haar heen ziet ze het slagveld waar ze hun eerste Groote rijkdom mee hebben verdiend. De dames, en hun volgelingen zijn omringd door lijken, bloed en ingewanden van de dienaren van de ork Koblakon en de volgelingen van de twee dames en hun metgezel Bammy de dwerg. Deze ork moest worden uitgeschakeld. De beloning was uitstekend, hun arrogantie was hoger dan ooit en hun plan was goed. Iemand ging sterven voor hun geld. Naast zich zag Eva Gwendolin met prachtige gebaren haar magie bedrijven. Haar magische alter-ego was ook in vol bedrijf. Eva genoot er van haar te zien werken. Ineens hoorde Eva een kruisboog afgaan en keek ze net snel genoeg om de pijl die op haar borst afsnelde onderschept te zien worden door Hendrik. “Hendrik die kansloze knaap,” dacht Eva. Trouw als een hondje, ambitie loos op zijn aanbidding voor haar na. “Gelukkig maakt dat schoothondje zich toch nog nuttig,” dacht Eva van binnen terwijl ze een zeer overtuigende kreet van verlies en pijn uitsloeg voor het geval de jongen nog zou leven. De mannen die de dames trouw in het gevecht volgden legden met liefde en plezier hun leven neer om het hart van een van de dames te winnen. Hadden de mannen geweten wat er op de plaats van hun hart zat hadden ze misschien andere keuzes gemaakt, maar Gwendolin en Eva wisten maar al te goed hoe ze mannen moesten bespelen. Met zijn laatste kracht hield Pieter, een andere knaap die mee ging, de ork heer vast terwijl Eva haar duistere magie liet werken en het gebied rondom te ork leek te verdwijnen in de duisternis om vervolgens te exploderen. Noch Pieter, noch Koblakon, noch de helpers van onze helden overleefden dit en onze heldinnen en Bammy maakte hun eerste grote buit in hun leven.

Een half uur later bereikte dezelfde zonnestraal de ogen van Gwendolin die terugdacht aan de eerste keer dat zij en Eva een man van zijn leven, en belangrijker zijn geld, beroofden. De man was makkelijk mee te krijgen naar een eenzame plek door het vooruitzicht intiem te raken met niet één, maar twee prachtige meisjes van 12. Als een hond kwijlend achter het bot wat hem werd voorgehouden ging de man mee naar een kamer waar de twee meisjes uitgebreid gingen spelen met hun prooi. Had de man het overleefd zou elke nacht gevuld zijn met nachtmerries over wat er die avond zich had afgespeeld. Uiteraard overleefde de man het niet. Gwendolin maakte een einde aan het spel met de man door haar mes vakkundig door zijn keel te halen terwijl ze hem net tot een hoogtepunt bracht.

Langzaam terwijl de alcoholroes over aan het gaan is in een stevige koppijn begint de realiteit binnen te komen bij de twee heldinnen. Ze ontwaken in de ravage en beseffen dat er geen geld meer is. Het is op! De nutteloze mannen om hun heen slapen nog rustig verder terwijl de twee meiden zich beseffen dat er een einde is gekomen aan hun maanden lange feest, en dat ze weer wat moeten gaan ondernemen. Tussen de vele naakte lichamen zoeken ze hun kleding bijeen en gaan ze langzaam de trap af. Beneden aangekomen worden de twee meiden aangesproken door de waard Tinus. Achter hem staat zijn taart van een vrouw, die alle dagen van de maand lijkt te bloeden tussen haar te dikke benen, tenminste als je op haar humeur af zou moeten gaan. Haar ogen lijken gaten in zijn rug te branden, alsof ze door haar man heen de twee meiden in vlammen op wil laten gaan met haar blik alleen. Jaloezie maakt een mens lelijk. Het is duidelijk dat hetgeen Tinus gaat zeggen niet van hemzelf afkomt, alsof die vurige blik van Truus haar man als een marionet bespeeld. Eva heeft zich, op de iets wat nuchtere momenten, altijd afgevraagd waarom zo’n taart nog macht kan hebben over een man. Het is dat ze haar het liefste een pijnlijke dood ziet sterven, anders zou ze eigenlijk wat tips moeten vragen. Aan de andere kant hoeft Eva zich nooit zorgen te maken om zo lelijk te eindigen als Truus. De vorm van Eva is zo mooi als dat ze het zelf wil.

Ietwat verlegen begint waard Tinus alle schijn van zelfverzekerdheid op te zetten en begint: “meiden, al twee maanden heb ik geen betaling meer van jullie gezien en de schuld is 350 goudstukken. Ik kan jullie hier niet meer laten blijven”. Geïrriteerd over dit nieuws, en natuurlijk de kater, protesteren de meiden. “4 maanden lang hebben we je vorstelijk betaald en nu het even tegen zit wil je ons er meteen uit gooien!” zegt Eva. “De kroeg zit vol met mannelijke klanten sinds ze weten dat wij hier zitten.. weet je hoeveel je door ons verdiend, we zijn praktisch werknemer voor jou.. je zou ONS moeten betalen” roept Gwendolin verontwaardigd. Helaas zit de man teveel onder de duim van zijn vrouw Truus en beginnen de dreigementen met de rechtvaardigheid van Hertog Rudolf snel te vallen. Hier hebben de meiden geen zin in op deze katerochtend en ze besluiten de kroeg te verlaten. En als Hertog Rudolf erbij wordt gehaald kunnen de meiden er zeker van zijn dat dit hun handen gaat kosten, handen die veel te nuttig zijn in hun leven. “je gaat ons toch niet zonder ontbijt je herberg uitschoppen?” zeggen de meiden op de manier waarvan ze weten dat Tinus er geen weerstand tegen kan bieden. Met een glimlach zegt Tinus dat het eten bij de paarden gebracht zal worden door zijn zoon Rikkert.

De meiden hebben in hun verblijf van een paar maanden een onuitwisbare invloed gehad op het leven van de arme Rikkert. Hij had zijn zaakjes goed voor elkaar. Het schoonste meisje van de omgeving, Suzanne genaamd, had hij weten te verleiden en het was zelfs de dochter van de concurrerende kroeg tegenover Den Gulden Draeck. Al dit werd snel ongedaan gemaakt door de charmes en schoonheid van de twee meiden die voorbij kwamen in zijn leven. Eva en Gwendolin speelde op een avondje met de gevoelens van de arme jongen en zijn gevoel voor de schone Suzanne verdween als sneeuw voor de zon. Uiteraard maakte de jongen geen schijn van kans. Maar gelukkig voor hem was hij slechts een afleiding voor de dames. Als ze hem vol in hun vizier hadden gehad was zijn leven waarschijnlijk niet lang geweest. Wanneer de meiden bij hun paarden aankomen met hun spullen staat Rikkert braaf klaar met een ontbijt, verlegen als altijd. Gelukkig voor Rikkert zijn de meiden niet helder genoeg om teveel te spelen met het gevoel van de jongen. Ze besluiten dan ook te gaan wandelen langs de prachtige havens van ‘s Gravenpoort. De koele zeelucht blaast door de haren en het mos van onze heldinnen. Een heerlijke verfrissing op deze zware ochtend. Ondanks de brakheid van de twee meiden bezorgt menig man zichzelf een nek blessure wanneer de twee meiden voorbij lopen. Net als de meiden ziet de stad er prachtig uit. De lentebloemen versieren de stad in de diverse tuintjes en stadsparkjes, de oude maar goed onderhouden huizen geven de stad een tijdloos karakter en de welvaart die is gekomen sinds Rudolf de rechtvaardige zorgt ervoor dat de stad krioelt van het leven. Marktkooplui staan met kraampjes verse vis, groente, fruit en andere exotische waren te verkopen, bars en terrasjes zijn in vol bedrijf en in dit gedeelte van de stad zijn de straten vol met mensen van adel of rijke achtergrond.

In een van deze cafés vinden de meiden ook een oudere koopman die maar al te graag voor twee schone dames een drankje te betalen. Nog voor hun kater weg is drinken onze heldinnen hun eerste glas alcohol van de dag. Het stemt ze meteen goed. Waar ze in de ochtend nog aan het kibbelen waren over hun geld en wie wat heeft opgemaakt verandert de stemming in een wat constructievere stemming. Ze gaan weer geld verdienen om zo snel mogelijk weer terug te kunnen gaan naar hun hedonistische bestaan! De barman Tinus had de meiden nog wat tips gegeven voor werk; werken bij de safari in de wildernis, werken als uitvoerder van Rudolfs recht of vechten in de arena. De eerste stop voor de meiden is het safaribureau van de elf Aleandlues. Helaas blijkt de elf op vakantie te zijn. Toch laten Eva en Gwendolin het hier niet bij zitten en Eva breekt in terwijl Gwendolin op wacht staat. Echter na het zien van een veel te grote kamer met trofeeën en het tegenkomen van een goed beveiligd slot van het bureau heeft Eva er geen zin meer in en gaat weer naar buiten. Gwendolin overtuigt haar er toch van om nog eens te kijken maar nadat Eva een stroomschok krijgt van het bureau, en ze iemand naar beneden hoort stommelen maakt ze zich snel uit de voeten en besluiten de meiden hun geluk te proberen bij het Hertogelijk Bureau van Correctie.

Aangekomen bij het Bureau, bij het volk bekend als Huurmoordenaarsgilde, worden de meiden ontvangen door een veel te goed geklede elf. Zijn strikje zit perfect, zijn kleren sluiten bij elkaar aan, zijn bewegingen zijn elegant en zijn tong zo zacht als zijde. En het vreemdste van al is dat de elf niet heel erg geraakt wordt door de stralende schoonheid van de twee meiden voor zich. Echter de elf, genaamd Ihimbraskar, stelt zich zeer behulpzaam op en geeft de meiden 3 gevallen waar Rudolfs recht moet worden uitgevoerd, voor een goede prijs uiteraard. Een ervan gaan de meiden zich later nog mee bezig houden wanneer ze minder brak zijn, maar voor nu viel hun oog op “Harry de Hakker”. Een man die drie hoertjes heeft bewerkt met een mes. Als straf zal hij zijn handen verliezen. De beloning voor het uitvoeren van deze straf is 350 goudstukken. En dit voor iets wat de dames ook als vrijetijdsbesteding zouden kunnen doen leek te goed om waar te zijn. Nadat ze verzekerd waren door Ihimbraskar dat ze zelf niet vervolgt zouden worden mochten er doden vallen accepteren ze de opdracht.

Allereerst gaan ze naar de drie hoertjes die zijn aangevallen door Harry om wat informatie in te winnen. Al snel krijgen ze uit twee van de drie aanwezige hoertjes de locatie van Erik, de beste vriend van Harry. Hij leeft in de viswijk buiten de stadsmuren. Brak van de nacht van te voren en roestig van het maandenlange feest is het plan van aanpak van de twee alles behalve sterk. Eva vermomt zich als een man die Gwendolin meeneemt naar de vriend van Harry omdat ze een ruwe man als Harry wel ziet zitten. De man lijkt niet bepaald gewillig om mee te werken tot Gwendolin zichzelf aanbied. In ruil voor haar “diensten” geeft hij een adres waar ze kunnen zoeken naar Harry. Eva, aangezien ze nu niet de meest aantrekkelijke gedaante heeft, mag niet mee. “Volgende keer ga ik gewoon weer als vrouw,” denkt ze bij zichzelf. Eenmaal binnen gaat Gwendolin voor de oude en geoefende truc. Ze neemt hem mee naar boven naar zijn slaapkamer en duwt de man op zijn bed. Met geoefende hand begint ze meteen z’n geslachtsdeel te bewerken met haar getalenteerde handen. Zoals ze al sinds haar 12e deed, wacht ze op het juiste moment van ontspanning en slaat Gwendolin toe met haar mes. Bloed spuit uit de wond op zijn keel, alleen deze dag heeft de alcohol en vermoeidheid een effect op haar en schampt ze hem alleen maar! De man is door het dolle. “Hoer, Ik wist het! Ik wist dat dit te goed was om waar te zijn. Harry! HARRY!!!!” schreeuwt hij terwijl hij Gwendolin hardhandig van zich af trapt. Eva hoort de ellende buiten gebeuren en beukt de deur in waar ze Harry en vele handlangers aantreft in de woonkamer. Roestig als ze waren gaan de meiden de strijd aan met deze ogenschijnlijke meerderheid.

Magie vliegt door het huis. Gwendolin heeft in het begin even moeite de mannen van zich af te slaan aangezien haar krachten meestal op afstand werken en Eva heeft in het begin moeite met de meerderheid maar ze spint haar duistere magie door het huis en heeft de mannen redelijk goed in haar ban. Gwendolin creëert haar fantastische magische alter-ego die Eva meehelpt tegen de meerderheid. In de chaotische strijd wordt Eva iets te enthousiast en blaast de halve voorgevel van het brakke huis op en steeds meer mensen van de straat komen kijken wat er aan de hand is. Uiteindelijk overmeesteren de meiden Harry. De man raast het uit “Vermoord me! Vermoord me dan!! Beter dan zonder handen leven!!”. Een bezorgde burger komt even vragen wat er aan de hand is maar Gwendolin stuurt hem vakkundig weg. Achter gesloten deur gaan Eva en Gwendolin genieten van het straffen van deze man. Gwen snijdt er een paar vingers af. Eva brand gaten in zijn handpalmen met haar laserpistool en breekt een paar vingers. Gwen snijdt uiteindelijke een hele hand af. Eva probeert een vinger los te scheuren van zijn hand wat na veel moeite, en schreeuwen, lukt. Uiteindelijke is de sadistische lust van de meiden enigszins bevredigd.. Ofja, beter gezegd is er uiteindelijk niets meer over van de handen van Harry. De twee meiden lopen terug met Harry over de schouder van Gwen terwijl ze opgewekt praten over hoe fijn het is om legaal en betaald dit soort werk te doen, hier kunnen de meiden wel voor tekenen! Ze droppen het bewusteloze lichaam van Harry bij Ihimbraskar. De elf is duidelijk verbaasd over de snelheid waarmee de meiden te werk zijn gegaan en betaald de meiden zoals was afgesproken. Wanneer ze weglopen zien ze Ihimbraskar worden weggeroepen door een andere, te goed geklede man. Ihimbraskar benadert hem en zijn handen glijden naar de heupen van de man. Het kwartje valt ineens waarom ze hem niet zo goed in hun ban konden krijgen!

Terwijl Eva terug gaan naar Den Gulden Draeck praten ze nog even over wat plannen om Truus en Tinus goed te grazen te nemen. Eva speelt met de gedachte om zich als Tinus voor te doen terwijl hij voor de ogen van Truus met Gwendolin kust. Maar dit lijkt toch geen goed plan aangezien ook Gwendolin dan het risico loopt om de rechtvaardigheid van Rudolf over zich heen te krijgen. Ze spelen nog met de gedacht om vermomd als Tinus aan Truus te bekennen dat hij vreemd is gegaan maar uiteindelijk laten ze die ideeën maar voor wat ze zijn en geven ze Tinus de 350 goudstukken. Verbaasd over de snelheid waarmee hij zijn geld krijgt, en ook beschaamd wegens zijn wantrouwen in de meiden accepteert hij slechts 300 goudstukken. Even vraagt hij nog of ze weer bij hem blijven maar daar zijn de dames te trots voor. De meiden gaan naar de herberg tegenover Den Gulden Draeck genaamd Den Dansende Beer. Daar krijgen ze een warm welkom van Mari de waard, de zwager van Tinus, en een mooie kamer en Eva claimt meteen het bad tot Gwendolin’s ongenoegen. Terwijl Eva in bad ligt doet Gwendolin de deur open en voor de deur staat een prachtig mooi meisje. Suzanne het meisje en Eva en Gwen weten meteen wie het is, het is het meisje wat verkering had met Rikkert, dat mooie stel wat de twee meiden voor hun vermaak uit elkaar hebben gescheurd. Ze komt wat linnengoed brengen. Wanneer ze weg gaat roept Eva nog net zodat ze het kan horen, “Misschien moeten we haar maar eens leren hoe ze mannen kan houden.” De opmerking wordt beloond door een versnelde pas. Gwen wil vervolgens in bad maar Eva heeft geen zin om opgejaagd te worden dus plagend doet ze er zo lang mogelijk over, maar de lichtgeraakte Gwen gaat mediteren. Na wat gekibbel en geruzie komt Gewndolin naast Eva liggen en de half slapende Eva sluit haar beste vriendin in haar armen, want wat ze ook tegen elkaar bitchen, die twee zijn al vanaf zo jong met elkaar verbonden dat wat ruzie daar niet tussenin komt te staan.

Na deze dag veel te lang en veel te hard werken besluiten onze heldinnen dat ze wel wat ontspanning hebben verdiend. Maar om de avond niet geheel nutteloos te besteden en toch te combineren met vermaak, besluiten ze naar de arena te gaan. Hier moesten ze toch nog eens kijken of daar geld te verdienen was en ach, het kijken naar sterke mannen die bloeden en vechten voor hun leven is altijd mooi. En misschien komen ze Bammy er zelfs tegen. Eva denkt tijdens het lopen naar de arena even terug aan Bammy. Dat vechtersbaasje was toch een uniek exemplaar. Normaal gesproken worden mannen binnen korte tijd schoothondjes en wanneer dat niet het geval is blijken ze van die kansloze walgelijke moraalridders te zijn. Die gaan dan of proberen je te bekeren naar het “licht”, waarna Eva de persoon in kwestie snel zelf het licht aan het einde van de tunnel wijst, of proberen je een kopje kleiner te maken, met hetzelfde resultaat. Daar is dus geen lol aan te beleven. Maar Bammy was hier anders in. Waar zou hij toch zijn?

Wanneer Eva en Gwendolin aankomen bij de Arena hangt er een sfeer die duidelijk maakt dat dit niet legaal is. Een paar groepjes mannen in zwarte gewaden bewegen zich voorzichtig rondom de arena maar verder zijn er geen enkele tekenen dat er wat te doen is. Snel sluiten de meiden zich aan bij een drietal sterk ogende mannen. “jullie zijn hier toch niet op opdracht van Rudolf?” vraagt een man genaamd Marcus. Nadat de meiden verzekerd hebben dat dat niet het geval is nemen de mannen de vrouwen aan de arena binnen en betalen uiteraard ook voor de dames. Na verschillende gangen doorlopen en trappen afgedaald te hebben komen ze ondergronds, recht onder de bovengrondse ring uit. Hier is een geïmproviseerde ring. Tijdens het lopen bestudeert Eva het drietal mannen. Het is duidelijk dat ze in het verleden slag hebben geleverd. Marcus is ouder dan zijn metgezellen en duidelijk de leider van dit drietal, ook al is hij de kleinste van de drie. Zijn neus is talloze keren gebroken, en grijze haren sieren zijn zwarte ringbaard. Hij is soepel, toch sterk gebouwd en loopt met katachtige stappen. Zijn eerste vriend Hans trekt de meeste aandacht en ontfermt zich onmiddellijk over Gwendolin. Hij is de langste en breedste van de drie, en blonde haren sieren zijn goedlachse gezicht. Antoon is een soort anti-Hans. Hij loopt maar wat achter de anderen aan en zegt weinig. Hij is bijna net zo lang als Hans, maar een stuk tengerder gebouwd. Zwarte haren sieren zijn serieuze gezicht, waarin een tweetal wrede ogen zit. Eva is geïntrigeerd, maar besluit voorlopig haar aandacht op Marcus te richten.

Binnen is een groot contrast met de stilte en voorzichtigheid van buiten. Luidruchtig scheppen vechters op tegen elkaar over hun kunde terwijl ze flink met hun overvolle koppen bier rondzwaaien. Menig gevecht begint hier dan ook met het morsen van wat bier. Verderop staat een band zware muziek te spelen met grote trommels en orks die brullen alsof hun leven er vanaf hangt. In het midden van de ruimte is een groot arena waar mensen omheen staan terwijl de mensen in de arena vechten voor geld en soms zelfs hun leven. Het gezelschap waar de dames zich in begeven blijkt zeer interessant te zijn. Ze hebben goede manieren maar vallen natuurlijk wel voor de dames, ze lijken goede contacten te hebben in deze scene en ze blijken zelf ook getrainde vechters te zijn. Als eerste gaat het gezelschap hun geld inzetten op de vechters. Eva laat zich goed informeren door Marcus waar ze op moeten wedden en na wat gekibbel met Gwendolin over hoeveel gaan de meiden mee naar het bureau waar men kan gokken. Maar wanneer de meiden het bureau naderen lijkt het bureau wel enorm bekend. En daar, achter precies hetzelfde bureau als die middag, als een vis uit het water, zit de bureaucratische elf die spijtig genoeg op het verkeerde geslacht valt. Het leek wel een slechte grap na alle waarschuwingen over banden met het “recht van Rudolf” om daar juist die elf aan te treffen! Echter leek de hypocrisie en absurditeit van de situatie geheel aan hem verloren. “Ah dames! Jullie komen ook wedden? Ik heb vernomen dat jullie flink wat geld hebben verdiend deze middag” zegt de elf. Gelukkig pikt het gezelschap dit niet op en de dames laten de opmerking gaan. Het eerste gevecht blijkt tussen de Mul genaamd Goliath en IJzervreter, geen Mul, maar wel een echte Goliath. Op Marcus’ aanraden zetten ze in op Goliath, een oude vriend van hem, en begeven ze zich naar de arena. De luide brute muziek van het Ork bandje zwelt aan tot een bijna demonisch niveau als de vechters tegenover elkaar staan. Na een bruut gevecht die IJzervreter ternauwernood overleeft blijkt dat het inzicht van Marcus goed lijkt te kloppen.

Later op de avond Eva wil wel eens weten wat voor een vlees ze in de kuip heeft en begint Marcus uit te dagen om zijn vechterskunsten te laten zien. De avond en het drank niveau neemt toe, tenminste voor de mannen, en Marcus wil zichzelf toch wel eens bewijzen. Hij loopt steeds stoerder en mannelijker te doen en geeft zich uiteindelijk ook op voor een gevecht. Eva geeft hem nog een schoudermassage en spreekt hem bemoedigend toe, terwijl Gwendolin druk in gesprek is met Hans, een van de vrienden van Marcus. Eenmaal in de arena werpt Eva Marcus nog een blik toe die hem laat weten dat er een lekkere beloning op hem wacht wanneer hij klaar is met het gevecht. Een oude man schuifelt de arena in, laat een zakdoek vallen, en het gevecht begint! Hij komt recht tegenover een Bagbeer op vliegenzwammen te staan. De Bagbeer schuimbekt en kijkt totaal leip uit zijn ogen maar Marcus is niet bang. Met gemak en sier houd hij het dolle beest klein, en Eva moet toegeven dat ze er wel een beetje nat van wordt. Het hele gevecht heeft Marcus de overhand en hij begint steeds meer show te maken. Hij voelt zich helemaal het mannetje en wordt steeds arroganter. Even kijkt Marcus naar Eva en meteen wordt hij verrast door de dolle Bagbeer die zijn kans grijpt en Marcus verliest zijn zwaard. Het beest, dol van de drugs, kijkt niet eens naar het publiek die Marcus het leven gunt en laat zijn bijl door zijn schedel heen glijden alsof het boter was.

De sfeer van de avond slaat ineens om. De vrienden van Marcus zijn boos en gechoqueerd door het verlies van hun vriend, en Eva is geïrriteerd omdat ze nu iemand anders moet inpalmen, maar weet dit uiteraard goed verborgen te houden door een flink drama te maken over het verlies van de beste man. Gwendolin lijkt nog steeds blij met haar keuze van man en praat rustig verder terwijl Eva doet alsof ze haar steun zoekt bij Antoon, de andere vriend van Marcus. Gwendolin merkt tijdens het praten met Hans op dat de Heks van Rudolf, Hertogin Eucalypta, vergezeld door de man in de moordenaarsgilde die bepotelt werd door Ihimbraskar, op Ihimbraskar aflopen en een gesprek met hem aanknopen. Het lijkt een soort zakelijk gesprek en ze verdwijnen weer even snel als dat ze verschenen. Hans en Gwendolin besluiten samen te gaan vechten in de arena en Eva blijft achter met Antoon om die een beetje in te palmen en tegelijkertijd hem een beetje op te zetten om de Bagbeer te grazen te nemen. De moordlustige en semi psychopathische lach die op Antoons , normaal gesproken kille, gezicht verschijnt bevalt Eva wel en suggereert dat hij precies dezelfde ambities voor de Bagbeer heeft.

Samen gaan ze kijken naar hoe hun vriend en vriendin de strijd aan gaan met Bonnie en Grad, bandieten uit het Grauwe Woud. Gwen en Hans lijken een goede match te zijn voor elkaar. Hans trekt de meeste aandacht met zijn brute en luidruchtige vechtstijl en geeft Gwen de rust om haar kunsten te beoefenen. Het publiek smult van dit gevecht. De theatrale kunsten van Gwendolin vallen in goede smaak, met haar alter-ego dubbelganger en de bizarre kunsten die ze uithaalt en hoe Hans daar prachtig op inspeelt. Samen maken ze met gemak gehakt van hun tegenstanders tot het spannende moment dat Bonnie Hans vast krijgt in haar net. Maar tot groot genoegen van het publiek weten Hans en Gwendolin sierlijk uit deze situatie te komen en maken korte metten van de vijand. In de waas van enthousiasme let het publiek niet eens op haar verantwoordelijkheid over het leven van de tegenstanders en juichen luidkeels toe wanneer Gwendolin en haar nieuwe strijdmakker hun vijanden vakkundig van het leven ontnemen. In alle adrenaline van het gevecht eindigt dit gevecht nog met een passievolle kus tussen de twee overwinnaars. Gwendolin en Eva verdienen hier weer goed aan door weddenschappen en door de verdienste van het gevecht zelf.

Die avond verlaat Gwendolin de arena met Hans en gaan naar zijn huis toe om te genieten van hun overwinning met MINSTENS een massage. Eva is echter niet van plan Antoon zo makkelijk toe te laten. Immers hij moet eerst maar eens laten zien of hij wat waard is. Plus ze verleid zoveel mannen zonder hun haar bed te laten zien. Op die manier kan je ze makkelijk dingen laten doen want mannen die graag tussen haar benen willen zijn zo makkelijk te bespelen. Ze gaat dus weer terug naar de herberg, maar niet voordat ze zichzelf eerst heeft laten bevredigen door een mooi bekwaam vrouwelijk hoertje in een van de betere hoerenhuizen.

Comments

dreft

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.